Ljudi širom svijeta u noći između nedjelje i ponedjeljka mogli su da prate pomračenje Mjeseca, prvo potpuno pomračenje Zemljinog prirodnog satelita u ovoj godini.
Potpuno pomračenje Meseca počeće kao neupadljivo, suptilno pomračenje, koje je jedva upadljivo prosečnom, nestručnom posmatraču. Tada najširi, najdifuzniji deo Zemljinih senki počinje da se kreće po površini Meseca, prostirući se od krajnje leve, do krajnje desne strane Meseca.
Zatim nastupa delimična faza pomračenja, kada najtamniji deo Zemljine senke prvi stupi u kontakt sa Mesecom. Videćete kako veo tame obavija Mesec, a blago, senovito zakrivljenje koje na njemu budete primetili predstavljaće Zemljin odraz. Zakrivljena senka će biti blaža od Mesečevih kontura, pošto je Zemlja veća.
Kada ga senka potpuno proguta, Mesec će poprimiti crvenu boju. To je zato što je jedino svetlo koje dopire do Meseca ono što prolazi kroz Zemljinu atmosferu. Kraće talasne dužine, odnosno više frekvencije svetlosti se raspršuju, ostavljajući samo duže talasne dužine crvene boje, sposobne da prodru kroz celu dužinu atmosfere naše planete, pod malim upadnim uglom. Iz istog razloga su izlasni i zalasci Sunca na Zemlji upravo crvene boje.
Do maksimalnog pomračenja dolazi kada je Mesec u potpunosti zaklonjen Zemljinom senkom i ne obasjava ga ništa sem crvenog svetla. Boja pomračenja Meseca zapravo varira u zavisnosti od toga koliko je Zemljina atmosfera zagađena. Astronomi procenjuju nijanse crvene boje koje će Mesec poprimiti procenjuju pomoću petostepene Danjonove skale, na kojoj ‘nula’ označava teško vidljivo pomračenje, a ‘četiri’ predstavlja pomračenje boje bakarne rđe.
Pomračenja Meseca su znatno učestalija od pomračenja Sunca, zbog čega njihova pojava nije toliko posebna. Pomračenja Meseca mogu biti vidljiva tokom cele noći na Zemlji, pošto je Mesec vidljiv sa bilo kog mesta na planeti. Na većini lokacija na Zemlji se dogodi jedno ili dva pomračenja Meseca godišnje.
