Crna Gora i Rumunija odigrali su do sada šest zvaničnih međusobnih mečeva i rezultat je neriješen – obje reprezentacije imaju po dvije pobjede, dok su dva meča završena bez pobjednika.

Prva utakmica odigrana je 31. maja 2008. godine i završena je ubjedljivim trijumfom “Karpatskih trikolora” od čak 4:0, što je ujedno i najveća pobjeda u međusobnim duelima.

Ipak, treba dodati da je riječ o prijateljskoj utakmici.

Tada je mrežu sokola načeo legendarni Adiran Mutu i sa tim rezultatom se otišlo na poluvrijeme.

U drugom poluvremenu meča u Bukureštu briljirao je fudbaler Steaue Nikolae Dika, koji je dao dva gola, dok se jednom u strijelce upisao defanzivac Steaue Gjona Sorin.

Na idući meč se čekalo osam godina kada su se dvije reprezentacije srele u Klužu 4. septembra 2016. godine u okviru kvalifikacione grupe za Svjetsko prvenstvo.

Opšti utisak je bio da su “Sokoli” bili bolja ekipa, ali nikako nisu uspjevali da kapitalizuju tu terensku inicijativu.

I onda u 83. minutu domaći fudbaleri su uspjeli da zatresu mrežu Mladena Božovića, nakon što je lopta došla do krila Steaue Adriana Popa, koji je bio precizan.

Tada se pokazao karakter naše reprezentacije koja je uspjela za dva minuta da se uzdigne i utiša 25.000 navijača u Klužu kada je Stevan Jovetić glavom zatresao mrežu Pantilimona nakon što je Damir “Piksi” Kojašević odlično izveo prekid sa 30-ak metara.

Novi šok je uslijedio kada je engleski djelilac pravde Entoni Tejlor, rekli bi i danas, olako pokazao na bijelu tačku nakon sudara Vukčevića i Lešerua u 3. minutu sudijske nadoknade.

Uslijedio je protest naših fudbalera, ali Englez je bio neumoljiv, ali je fudblar Anderlehta, Nikolae Stančiu promašio cijeli gol, pa je meč završen sa 1:1.

Tačno godinu dana kasnije, 4. septembra 2017. godine došao je trenutak da Crna Gora prvi put ugosti Rumune na stadionu pod Goricom.

U okviru kvalifikacija za Svjetsko prvenstvo u Rusiji, naši momci su imali epitet pobjede u vidu direknte borbe sa Rumunima za neko od mjesta koje vode u baraž.

U takvoj važnosti meča, “Hrabri sokoli” nijesu poklekli, i odigrali su jedan dobar meč.

Ponovo smo imali zamjerke na suđenje jednog ostrvskog sudije, ovoga puta škota Krega Tomsona koji je poništio gol Stevana Jovetića u 30. minutu zbog navodnog ofsajda Marka Vešovića.

Ipak, u drugom poluvremenu Jovetić je matirao tadašnjeg golmana Fiorentine, Cipriana Tatarušanu efektnim trzajem glavom, nakon sjajnog centaršuta Adema Marušića. To je ujedno bio i konačan rezultat.

Idući duel odigrao se na stadionu Ilie Oana u Ploeštiju 7. septembra 2018. godine, a igrao se pred praznim tribinama.

Svakako “najsiromašniji” duel koji je obilježila velika borba, ali i malo prilika sa obje strane, na kraju utakmica se završila sa 0:0.

Naredni meč “Sokola” i “Karpatskih trikolora” donio je prvi poraz naših momaka na domaćem terenu.

Dan ranije pobjedom Norveške nad Kiprom, naša reprezentacija je obezbijedila ostanak u C diviziji Lige nacija, pa je vjerovatno i taj rezultat uticao na sam meč.

Napadač Kluža Georgije Cukudeanua je pucao sa 25 metara, lopta je prevarila našeg golmana Petkovića i završila u mreži.

Iako su Rumuni bili bolja ekipa u ovom meču, mogli smo do remija, ali je Marko Janković promašio penal u 73. minutu (odbrana Tatarušanua).

Taj meč je arhiviran sa minimalnom pobjedom gostiju 0:1.

I posljednji meč igrao se pod Goricom prije samo 10 dana, i donio je pobjedu izabranika Miodraga Radulovića.

Lijep, napadački fudbal, velika borbenost, koja karakteriše ovu generaciju naših fudbalera donijela je pobjedu od 2:0, a golove su postigli Stefan Mugoša i Marko Vukčević.

Nema razloga da ne vjerujemo da će naši momci da daju sve od sebe da na stadionu Rapida se vrate sa pozitivnim rezultatom.